رشید 128 سه شنبه 27 تیر 1396 02:43 ب.ظ نظرات ()
در رابطه با فرق و مذاهب ضاله انحرافی مطالب و یاد داشت هایی بسیاری را می توان یافت، اما مطالعه موضوعی در رابطه با هر کدام از این فرقه های گمراه کننده، به یک دانش پایه و زیرساختی نیاز دارد.
در اینجا ابتدا نگاهی به تاریخچه تشکیل و برخی از مهم ترین تفکرات "بهائیت" خواهیم داشت و در ادامه مواردی را بازگو می کنیم که از نظر زمانی بسیار بسیار به ما نزدیک و ملموس تر هستند . نقاط عطف تاریخ بابیت و بهائیت
1260 جمادى الاول: ادعاى بابیت توسط میرزا على محمد شیرازى(باب) در شیراز
1261 جمادىا لاول: ذكر عبارت »ا شهدا ن علیا قبل نبیل باب بقیةا ... « در نماز جمعه شیراز به دستور باب،اعتراض مردم و تنبیه باب و تكذیب آن توسط باب
1262 رمضان: فرار باب به اصفهان و پذیرایى حاكم ارمنى شهر(معتمد الدوله)از او
1263 شعبان: حبس باب در زندان ماكو و نگارش كتاب »بیان « توسط وى
1264 جمادى الاول: انتقال باب به زندان چهریق و مناظره او با علما در تبریز،شكست او و توبه از ادعاهایش
1264 واقعه بدشت شاهرود
1265وصایت یحیى صبح ازل(برادر بهاء) توسط باب
1265 _ 1266  آشوب بابیان و سركوب آن توسط امیركبیر
1266 شعبان: اعدام باب در تبریز به حكم امیركبیر
1268 قتل امیركبیر و صدارت میرزا آقاخان نورى دوست بهاء(تحت الحمایه انگلیس)
1268 شوال: ترور نافرجام ناصرالدین شاه توسط بابیان
1279 ذى القعده: تبعید بهاء از بغداد به اسلامبول
1280 رجب: ادعاى رهبرى بهاء( 3 سال بعد) و تشدید منازعات بین او و صبح ازل و تجزیه بابیه به دو گروه ازلى و بهایى
1285 ربیع الثانى: تبعید بهاء به عكاء و ازل به قبرس
1286 : نگارش كتاب »اقدس « كتاب مقدس بهائیان تویط بهاء(حسینعلى نورى)
1309 : مرگ بهاء و نزاع بر سر جانشینى او
1327 : سرنگونى عبدالحمید ثانى(سلطان ضد صهیونیست عثمانى به دست ژون تركها) و آزادى فعالیت عباس افندى
1329 : سفر عباس افندى به اروپا
1332 : جنگ جهانى اول و كمك بهائیان به انگلستان
1337 محرم: ثناگویى عباس افندى از انگلیسى ها در لوح باقروف پس از اشغال فلسطین
1338 شعبان: اعطاء لقب و نشان به عباس افندى توسط انگلیسى ها
1340 ربیع الاول: مرگ عباس افندى
1327 ه.ش: تاسیس رژیم اشغالگر فلسطینى و حمایت شوقى(جانشین و نوه ى عباس افندى)
1336 ه.ش: مرگ و دفن شوقى در لندن
1342 ه.ش: تشكیل اولین بیت العدل اعظم در فلسطین اشغالى
**تمامى تاریخ ها به قمرى است به جز موارد استثناء شده

بابیت و بهائیت
شیخیه :

مذهب انحرافى شیخیه در قرن 13 ه.ق به وجود آمد و رهبر آن شیح احمد احسایى بود. او بر اساس پیشینه ى فكرى صوفى منش،در عین آنكه شیعه بود، اعتقاد به چهار اصل داشت.كه عبارتند از :
1.خدا      2.پیامبر      3.امام      4.باب امام(واسطه امام و مردم)      و مدعى بود كه خود باب خاص امام عصر(عج)است.


پس از شیخ احمد، سید كاظم رشتى متوفى 1259 ه.ق جانشین وى شد.او پس از خود جانشینى مشخص ننمود تا 4 تن از شاگردانش ادعاى جانشینى كردند. در میان شاگردان وى، سید على محمد داستان دیگرى داشت.او كه از اهالى و متولدین شهر شیراز به شمار مى رفت،پس از شاگردى شیخ محمد عابد(نخستین استادش) و تسخیر شمس(ریاضت) شیقته ى سید كاظم رشتى گشت و موفق به حضور در مجلس درس او شد و پس از مدتى به شیراز مراجعت نمود و ساكن گردید.

میرزا على محمد شب جمعه 5 جمادى الاول 1260 ادعاى بابیت »ركن رابع « نمود (در سن 25 سالگى).او پس از این ادعا با مسائل مختلفى چون ماكو و چهریق و آوارگى رو به رو گشت و در مجلس مناظره اى از مواضع خود اظهار پشیمانى نمود و توبه نامه اى خطاب به ناصرالدین میرزا ولیعهد نوشت و طلب عفو كرد اما بخت یار او نبود و میرزا در سال 1266 ( 31 سالگى) در میدان تبریز اعدام شد.(تنها پس از 6 سال ادعاى بى اساس) پس از او میرزا یحیى نورى معروف به صبح ازل جانشین وى گشت.در این میان بابیان تصمیمى اتخاذ نمودند كه در سرنوشت آنان تاثیر بسیار عمیقى حاصل نمود... .